…Let’s be honest

یکی از جملاتی که بی‌نهایت بهش اعتقاد دارم و همیشه هم سرمشقم بوده، هست: «Be Yourself» عنوان وبلاگ قبلی‌ام هم همین بود.

یعنی با اینکه عملم و رفتارم از یک عقیده و ایدئولوژی که درش شریک نیستم حرف بزنه، نه تنها مخالفم؛ بلکه از این حرکت متنفرم. بنابراین با یادی از این پست، می‌خوام چندتا چیز جدید در مورد خودم بگم. چون احتیاج می‌بینم این چیزا رو یه جا بنویسم تا اینکه صرفاً توی قلبم بمونه.

.

1. صادقانه بگم: من تا حد زیادی نژاد پرستم. چرا که از اینکه یه افغانی توی مترو یا اتوبوس و غیره، کنارم بشینه، حالم به هم می‌خوره. و مطمئنم که اگه روزی قدرت داشتم، شاید افغانی‌های مقیم ایران رو از دم تیغ می‌گذروندم و یک قتل عام اساسی علیه‌شون ترتیب می‌دادم!

من نژاد پرستم چون معتقدم عرب‌ها کثافت‌ترین موجودات روی زمین‌اند و آرزو می‌کنم روزی رو که یک عرب هم روی زمین نمونده باشه! شاید قتل عام رو برای اعراب سوسمارخور هم ترتیب می‌دادم!

2. صادقانه بگم: در روز بارها دروغ می‌گم! بارها و بارها… دوست، آشنا، فامیل، همسایه، معلم، و هر بنی بشری که باهام هم صحبت می‌شه، امکان این وجود داره که از دهنم دروغ بشنوه. ولی دروغ‌گوی خوبی هم هستم. با این حال، احساس می‌کنم توی جریان تندآب یه رودخونه گیر کردم و نمی‌تونم خودم رو نگه دارم. زندگی‌ام پُر از دروغ شده. دروغ‌هایی که توضیح دادن‌شون هم سخته. و من دنبال یه تنه‌ی درخت شناور روی آب می‌گردم که خودم رو بهش بچسبونم و نجات پیدا کنم. و عمیقاً می‌دونم که تنها راه نجات، چسبیدن به همون تیکه چوب روی آبه. منتها… تا دوردست، همه‌اش آبه.

یک سوال از خودمون بپرسیم: با وجود تمام آرمان‌های اخلاقی که ازشون دم می‌زنیم، چندنفر از ما، واقعاً و واقعاً دروغ نمی‌گن؟! چندنفر خیلی کم دروغ می‌گن؟ چندنفر مثل من، از دروغ‌گو بدشون می‌آد ولی خودشون کلی دروغ می‌گن؟!

آیا به نظر ما، دروغ واقعاً چیز بدیه؟! پس چرا توی زندگی‌مون یکی از مهم‌ترین نقش‌ها رو ایفا می‌کنه؟

3. صادقانه بگم: از زندگی‌ام نا امید شدم چون هیچی‌اش اونی که می‌خوام نیست. این‌جا «کارما» جواب نمی‌ده. این‌جا قانون جذب جواب نمی‌ده. این‌جا فقط یه سرنوشت محتومه که حکم می‌کنه و جبر. اختیار: پَر! این‌جا آرزو کردن احمقانه‌اس!

دیگه از آرزو کردن اینکه فردا صبح چشمام رو باز کنم، ببینم که همه‌ی این چیزا یه خواب بوده خسته شدم! می‌دونم دیگه بی فایده‌اس. می‌دونم محکومم به تحمل زجر، به درد کشیدن!

It’s supposed to be this way

.

فکر می‌کنم همین قدر صداقت برای امروزِ احمقانه‌ی مسخره‌ی من کافی باشه!

Maybe if my world comes more miserable than this, I’ll get a bit more honest